Frans de Ruiter in Flow my Tears
De directeur van de Akademie der Kunsten, professor Frans de Ruiter, is te bewonderen als clavecimbel-spelende engel in de voorstelling Flow my tears. De prachtige muziek van de 16e eeuwse componist John Dowland vormt het uitgangspunt voor Flow my tears met Jeroen Willems en Marleen Scholten (Wunderbaum).
De Veenfabriek neemt elk seizoen een leidend thema als uitgangspunt voor al haar voorstellingen. Dit seizoen staat de vraag centraal in hoeverre het nog nodig is te geloven in de samenleving. Flow my tears is een van de voorstellingen die zich op een muzikale en poëtische manier naar dit thema richt. Twee mensen op toneel; een man en een vrouw, die van elkaar houden; die om elkaar geven. Maar zijn ze in staat tot elkaar te komen? Zijn ze in staat elkaar werkelijk te zien?
De tekst voor Flow my tears wordt geschreven door Annelies Verbeke, die voor Wunderbaum eerder Rail Gourmet schreef.
Een man en een vrouw met een verleden trekken rond met een band. Samen brengen ze muziek van John Dowland. Uitgedost als Ojibwe Indianen. Want dat zijn ze. Of zo voelen ze zich toch. Vooral de man. Die wil Kwekwekibiness worden genoemd.
Tijdens een optreden ergens halverwege de tour laat een onderhuidse spanning tussen enkele groepsleden zich niet langer verbergen. Kwekwekibiness ergert zich in toenemende mate aan het individualisme van de klavecimbelspelende Engel Frans, de outsider onder de outsiders. Ook vindt hij dat ze de Indiaan in de eeuwig dolende Dowland moeten bevrijden. Er wordt wat afgejankt bij de zestiende eeuwse componist. Kwekwekibiness zou liever wat heroïsch activisme zien. En Ware Indianen, die het Belang van Eenheid erkennen.
De boog kan altijd gespannen staan. Vernietiging dreigt.
Maar zij is er ook nog. Zijn vrouw. De amazone die in hun verleden de strijd tegen zijn alcoholisme aanvoerde en haar man ook nu een krijger blijft noemen. In haar dromen ontmoet ze de ander-dan-menselijken, en ze heeft hen iets beloofd. Ze wil blijven blijven. Alles is gemaakt van tranen, maar haar liefde is een rots.
Regie Paul Koek Tekst Annelies Verbeke
Spel en zang Jeroen Willems en Marleen Scholten
Muziek Walter van Hauwe (blokfluit), Ton van der Meer (toetsen), Frans de Ruiter (klavecimbel), Pieter Smithuijsen (contrabas)(Asko|Schönberg)
Scenografie Theun Mosk i.s.m John van Oostrum
Kostuums Dorothee Curio Geluid Will-Jan Pielage regie assistentie Jacobien Elffers Kostuum assistentie Roos Smith licht Kas van Huisstede techniek Joris Reijmer